بهای خواسته
ماده 61 قانون آیین دادرسی مدنی. بهای خواسته، از نظر هزینه دادرسی و امکان تجدیدنظرخواهی، همان مبلغی است که در دادخواست قید شده است، مگر این¬که قانون ترتیب دیگری معین کرده باشد. ماده 62 قانون آیین دادرسی مدنی. بهای خواسته به ترتیب زیر تعیین می¬شود: 1. اگر خواسته پول رایج ایران باشد، بهای آن عبارت است از مبلغ مورد مطالبه، و اگر پول خارجی باشد، ارزیابی آن به نرخ رسمی بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران در تاریخ تقدیم دادخواست، بهای خواسته محسوب می¬شود. 2. در دعوای چند خواهان که هریک قسمتی از کل را مطالبه می¬نماید، بهای خواسته مساوی است با حاصلجمع تمام قسمت¬هایی که مطالبه می¬شود. 3. در دعاوی راجع به منافع و حقوقی که باید در مَواعد معین استیفا ویا پرداخت شود، بهای خواسته عبارت است از حاصلجمع تمام اقساط و منافعی که خواهان خود را ذیحق در مطالبه آن می¬داند. در صورتی که حق نامبرده محدود به زمان معین نبوده ویا مادام¬العمر باشد، بهای خواسته مساوی است با حاصلجمع منافع ده سال یا آنچه را که ظرف ده سال باید استیفا کند. 4. در دعاوی راجع به اموال، بهای خواسته مبلغی است که خواهان در دادخواست معین کرده و خوانده تا اولین جلسه دادرسی به آن ایراد ویا اعتراض نکرده، مگر این¬که قانون ترتیب دیگری معین کرده باشد.
خواسته